Wrocław

System Informacji Przestrzennej Wrocławia

Zmień język

Mapa przyrodnicza

Zawartość

Szczegółowa informacja o większości obiektów przyrodniczych widocznych na mapie jest dostępna po ich identyfikacji.
Część nieaktywnych obecnie warstw zostanie dodana w przyszłości.

Gospodarka drzewostanem

Formy ochrony przyrody

Inne

1. Gospodarka drzewostanem

1.1. Zezwolenia na usunięcie drzew/krzewów (Decyzje Wydział Środowiska i Rolnictwa)

Zgodnie z postanowieniami art. 83 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, jednym z podstawowych instrumentów ochrony drzew i krzewów rosnących na terenach miast i wsi (poza wyjątkami wynikającymi z art. 83f ust. 1), jest obowiązek uzyskania zezwolenia na ich usunięcie. Zezwolenie na usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości wydaje prezydent miasta, a w przypadku gdy zezwolenie dotyczy usunięcia drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków – Miejski Konserwator Zabytków. W części tej prezentowane są postępowania administracyjne w sprawie zezwoleń na usunięcie drzew/krzewów prowadzonych w Wydziale Środowiska i Rolnictwa oraz w Biurze Miejskiego Konserwatora Zabytków (warstwa nieaktywna) z podziałem na:

1.2. Zezwolenia na usunięcie drzew/krzewów (Miejski Konserwator Zabytków) - warstwa nieaktywna.

1.3. Zezwolenia na usunięcie drzew/krzewów (inne organy) - warstwa nieaktywna.

1.4. Plany nasadzeń

1.5. Plany, projekty, inicjatywy społeczne

1.6. Lasy

W granicach Wrocławia znajduje się 2227 ha lasów, co stanowi ok. 7,5 % powierzchni ogólnej miasta. Stanowią one przeważnie pozostałości po dawnych łęgach nadodrzańskie, które w przeszłości porastały dolinę rzeki. Lasy w granicach miasta można podzielić na:

Gatunkiem dominującym w drzewostanach wrocławskich jest przede wszystkim dąb szypułkowy i lipa drobnolistna (59 %). Ponadto występuje sosna pospolita (17 %), jesion wyniosły (6 %), olsza czarna, brzoza brodawkowata, świerk pospolity, klony, topole i grab pospolity. Wiele drzewostanów starszych klas wieku charakteryzuje dwupiętrowa budowa z dominującym grabem, lipą i wiązem w dolnych warstwach.

Ogółem lasy wrocławskie stanowią dzisiaj ok. 120 kompleksów leśnych i są zlokalizowane głównie na obrzeżach w zachodniej i północno – zachodniej części Miasta. Z wiekszych kompleksów leśnych należy wymienić: Las Mokrzański (ok. 617 ha), Las Rędziński (ok. 408 ha), Las Ratyński (265 ha), Las Strachociński (ok. 140 ha), Las Osobowicki (ok. 128 ha).

Wydział Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miejskiego Wrocławia w 2006 roku opracował „Powiatowy Program Zwiększenia Lesistości Miasta Wrocławia”, który został przyjęty do realizacji uchwałą Rady Miejskiej Wrocławia. Od wprowadzenia "Programu" do roku 2015 zalesiono łącznie 89 ha gruntów. Gospodarka w lasach położonych na terenie Wrocławia (bez względu na własność) prowadzi się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2014 r., poz. 1153 z późn. zm.), w myśl której gospodarka ta ma charakter trwale zrównoważonej. Oznacza to, że wszelkie działania z zakresu leśnictwa muszą być prowadzone w taki sposób, aby zachować trwałość lasów wraz z ich bogactwem biologicznym, wysoką produkcyjnością oraz potencjałem regeneracyjnym, a także żywotnością i zdolnością do wypełniania wszystkich funkcji tj. ochronnych, gospodarczych i socjalnych, teraz i w przyszłości na poziomie lokalnym, narodowym i globalnym, bez szkody dla innych ekosystemów.

2. Formy ochrony przyrody

W art. 6 ustawy o ochronie przyrody określony został zamknięty katalog form, w których chroniona jest przyroda na terenie Polski.
Należą do nich:

Na terenie Wrocławia ustanowiono następujące formy ochrony przyrody: 1 park krajobrazowy, 6 obszarów Natura 2000, 3 użytki ekologiczne, 1 zespół przyrodniczo – krajobrazowy oraz 109 pomników przyrody.

2.1 Parki krajobrazowe

Obejmują obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju.

2.2 Obszary natura 2000

– to obszary specjalnej ochrony ptaków, specjalne obszary ochrony siedlisk lub obszary mające znaczenie dla Wspólnoty, utworzone w celu ochrony populacji dziko występujących ptaków lub siedlisk przyrodniczych lub gatunków będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty.

2.3.Użytki ekologiczne

Są to zasługujące na ochronę pozostałości ekosystemów mających znaczenie dla zachowania różnorodności biologicznej - naturalne zbiorniki wodne, śródpolne i śródleśne oczka wodne, kępy drzew i krzewów, bagna, torfowiska, wydmy, płaty nieużytkowanej roślinności, starorzecza, wychodnie skalne, skarpy, kamieńce, siedliska przyrodnicze oraz stanowiska rzadkich lub chronionych gatunków roślin, zwierząt i grzybów, ich ostoje oraz miejsca rozmnażania lub miejsca sezonowego przebywania.

2.4. Zespoły przyrodniczo – krajobrazowe

– są to fragmenty krajobrazu naturalnego i kulturowego zasługujące na ochronę ze względu na ich walory widokowe lub estetyczne.

Szczytnicki Zespół Przyrodniczo – Krajobrazowy - to śródmiejski obszar Wrocławia objęty ochroną indywidualną w formie zespołu przyrodniczo - krajobrazowego, wprowadzoną uchwałą Nr XV/483/99 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 9 grudnia 1999 r. w sprawie wprowadzenia ochrony indywidualnej w drodze uznania za zespół przyrodniczo – krajobrazowy części śródmieścia we Wrocławiu w granicach wyznaczonych przez Starą Odrę od zachodu, Kanał Żeglowny od północy i północnego wschodu, od południa Kanał Opatowicki i rzekę Odrę, w celu potrzeby ochrony środowiska przyrodniczego i kulturowego oraz jego walorów estetycznych.

W skład zespołu wchodzą cenne obiekty, m.in: Park Szczytnicki, Ogród Zoologiczny, Ogród Roślin Leczniczych, tereny wokół Stadionu Olimpijskiego, kąpielisko „Morskie Oko” a także Biskupin wraz z wystawowym osiedlem WuWa. Obszar charakteryzuje się znacznym udziałem zieleni (ok. 50%), w przeważającej części objętej ochroną konserwatorską, składającej się w dużej mierze z cennych przyrodniczo egzemplarzy obcego pochodzenia, należących do prawdziwych osobliwości dendrologicznych.

2.5. Pomniki przyrody

- to pojedyncze okazy przyrody ożywionej i nieożywionej lub ich skupiska o szczególnej wartości przyrodniczej, naukowej, kulturowej, historycznej lub krajobrazowej oraz odznaczające się indywidualnymi cechami, wyróżniającymi je wśród innych. Obiekty uznawane za pomniki przyrody chronione są ze względu na szczególną wartość przyrodniczą jak wielkość, pokrój czy wiek, naukową, kulturową, historyczną lub estetyczną i krajobrazową.

Na terenie Wrocławia znajduje się 109 pomników przyrody, w skład których wchodzi 189 obiektów przyrodniczych, w tym dwa pomniki przyrody nieożywionej (grupa skamieniałych pni i pojedynczy skamieniały pień). Pozostałe obiekty to grupy drzew, aleje, pojedyncze drzewa i pnącza. Wśród gatunków rodzimych dominują dęby szypułkowe (Quercus robur) - 91 okazów, cisy pospolite (Taxus baccata) - 10 okazów, wiązy szypułkowe (Ulmus laevis) – 8 okazów, buki zwyczajne (Fagus sylvatica) – 6 okazów. Znaczny udział mają również gatunki obcego pochodzenia, przede wszystkim platany klonolistne (Platanus x hispanica ‘Acerifolia’) – 25 okazów a także perełkowce japońskie (Sophora japonica) – 8 okazów, i miłorzęby dwuklapowe (Ginkgo biloba) – 6 okazów. Ochroną objęto również dwa olbrzymie okazy bluszczu pospolitego (Hedera helix).

Największe skupiska pomników przyrody znajdują się w Ogrodzie Botanicznym i Parku Szczytnickim. Pierwsze pomniki przyrody powołano Orzeczeniami Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w dniu 16 lutego 1953 r. Były to: grupa dębów szypułkowych (Quercus robur) przy ul. Różyckiego, dęby szypułkowe rosnące na wale Odry w pobliżu Ogrodu Zoologicznego, dąb „Dziadek” przy ul. Kopernika i dąb „Piotr Włost” przy ul. Wróblewskiego. Ostatnim z obiektów, uznanym za pomnik przyrody w 2013 r., jest platan klonolistny (Platanus x hispanica ‘Acerifolia’) rosnący na terenie dawnego zespołu pałacowo – folwarcznego przy ul. Sołtysowickiej.